Aby ocenić wzbogacalność rudy, wykreśla się krzywą Mayera, która przedstawia zależność wychodu produktu od

Krzywa Mayera to jedno z podstawowych narzędzi w mineralurgii, służące do wizualnej oceny wzbogacalności danej rudy. Jej wykreślenie polega na przedstawieniu zależności pomiędzy wychodem produktu (czyli ilością koncentratu uzyskiwaną z określonej masy surowca) a uzyskiem metalu w koncentracie. W praktyce oznacza to, że na podstawie tej krzywej można łatwo zorientować się, jak skutecznie z danej rudy da się wyodrębnić metal, który nas interesuje, i ile czystego produktu da się realnie otrzymać. To nie tylko teoria – takie wykresy bardzo często przydają się podczas doboru technologii wzbogacania, planowania linii technologicznej albo nawet negocjacji handlowych między kopalnią a zakładami przeróbczymi. Moim zdaniem, rozumienie tej zależności pozwala na lepszą optymalizację procesów, bo od razu widać, gdzie są straty i na jakim etapie można jeszcze coś poprawić. Dobrą praktyką branżową jest tworzenie takich charakterystyk dla każdej nowej partii rudy – pozwala to bardzo precyzyjnie mierzyć efektywność całego procesu. Warto zapamiętać, że uzysk metalu w koncentracie to najważniejszy technicznie parametr, na który patrzy się w kontekście opłacalności eksploatacji danego złoża.