Na rysunku przedstawiono schemat rozdziału nadawy w separatorze

Na tym schemacie pokazano klasyczny rozdział nadawy w separatorze elektrycznym, czyli tzw. separatorze elektrostatycznym. To bardzo typowe rozwiązanie wykorzystywane w przeróbce kopalin, szczególnie do rozdzielania mieszanin minerałów o różnych właściwościach przewodnictwa elektrycznego. Szczególnie dobrze sprawdza się przy oddzielaniu ziaren przewodzących, takich jak np. siarczki czy grafit, od ziaren nieprzewodzących (np. kwarc, skalenie). Działanie separatora polega na wprowadzeniu nadawy na obracający się bęben lub wałek, który znajduje się w polu elektrostatycznym. Ziarna przewodzące rozładowują się na powierzchni, tracą ładunek i pod wpływem siły grawitacji spadają bliżej, tworząc koncentrat. Z kolei ziarna nieprzewodzące utrzymują ładunek dłużej i odpychane przez pole elektrostatyczne spadają dalej – trafiają do odpadów. To rozwiązanie jest używane na świecie od wielu lat, szczególnie tam, gdzie inne metody są nieefektywne, np. przy bardzo drobnych frakcjach. Moim zdaniem warto znać to urządzenie na egzaminie, bo choć nie jest to separator uniwersalny, to w określonych warunkach nie ma sobie równych. Spotyka się je np. w zakładach wzbogacania rud cyny, wolframu czy przy recyklingu tworzyw sztucznych. Ważne – w praktyce, poprawna identyfikacja separatora i umiejętność doboru metody do składu nadawy to podstawa efektywnej przeróbki.