Stopień uwolnienia ziaren określa się jako stosunek masy wolnych ziaren danego składnika w produkcie rozdrobnienia do masy

Stopień uwolnienia ziaren to jeden z podstawowych wskaźników przy ocenie efektywności procesu rozdrabniania w przeróbce kopalin. Chodzi o to, żeby jak najwięcej ziaren cennego składnika oddzielić od skały płonnej już na etapie rozdrabniania – to potem ma kluczowy wpływ na skuteczność dalszych procesów wzbogacania, choćby flotacji czy innych metod separacji. W praktyce ten stopień określamy jako stosunek masy wolnych ziaren danego składnika w produkcie rozdrobnienia do masy tego składnika w nadawie. Czyli patrzymy, ile udało się całkiem „uwolnić” z ogółu, który trafił do rozdrabniarki. Takie podejście jest zgodne z klasycznymi definicjami stosowanymi zarówno w literaturze branżowej, jak i w raportach zakładów przeróbczych. Dzięki temu możemy np. porównywać skuteczność różnych maszyn albo stopnień rozdrobnienia przy zmianie parametrów pracy. Moim zdaniem warto w praktyce technicznej zawsze patrzeć właśnie na odniesienie do masy składnika w nadawie – wtedy dokładnie wiemy, jak efektywnie przebiega proces uwalniania i co można jeszcze poprawić, żeby ograniczyć straty cennych minerałów.