Tabela przedstawia rozbieżności między stanem księgowym a rzeczywistym, ustalone w wyniku inwentaryzacji przeprowadzonej w jednostce handlowej. W toku postępowania wyjaśniającego komisja inwentaryzacyjna stwierdziła <br><br> <table><tr><th>Towar</th><th>J.m.</th><th>Cena (zł)</th><th colspan="2">Stan</th></tr><tr><td></td><td></td><td></td><td>Księgowy (szt.)</td><td>Rzeczywisty (szt.)</td></tr><tr><td>Płaszcz</td><td>szt.</td><td>300,00</td><td>101</td><td>100</td></tr><tr><td>Kurtka</td><td>szt.</td><td>150,00</td><td>99</td><td>100</td></tr></table>

Odpowiedź wskazująca na niedobór płaszcza wynoszący 300 zł oraz nadwyżkę kurtki na poziomie 150 zł jest poprawna na podstawie analizy różnic między stanem księgowym a rzeczywistym. W procesie inwentaryzacji kluczowe jest dokładne porównanie tych stanów, aby określić, czy dany towar jest niedoborowy czy też nadwyżkowy. W przypadku płaszczy, stwierdzono, że ich stan rzeczywisty był mniejszy od stanu księgowego, co wskazuje na niedobór, natomiast w przypadku kurtek, stan rzeczywisty był wyższy niż księgowy, co oznacza nadwyżkę. Takie analizy są zgodne z zasadami rachunkowości i dobrymi praktykami, które nakazują regularne przeprowadzanie inwentaryzacji w celu zapewnienia rzetelności danych finansowych. Zrozumienie tych różnic jest istotne, ponieważ wpływa na zarządzanie zapasami, a także na podejmowanie decyzji dotyczących zakupów i sprzedaży. Przykładem praktycznego zastosowania jest wykorzystanie wyników inwentaryzacji do optymalizacji stanów magazynowych, co może prowadzić do lepszego zarządzania kosztami i zwiększenia efektywności operacyjnej.