Producent nie jest zobowiązany do oznaczania datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia dla takich artykułów jak

Cukier i sól to produkty, które w praktyce nie wymagają oznaczania datą minimalnej trwałości ani terminem przydatności do spożycia, co wynika z ich właściwości chemicznych i sposobu przechowywania. Cukier jest substancją higroskopijną, co oznacza, że pochłania wilgoć, a w suchych warunkach może być przechowywany praktycznie bez końca. Sól, z kolei, jako mineralna substancja, nie psuje się i nie podlega procesom fermentacyjnym ani rozkładowym. W związku z tym, zgodnie z regulacjami prawnymi, takie produkty można sprzedawać bez określania daty ważności, co jest praktykowane w branży spożywczej. Warto pamiętać, że oznakowanie datą przydatności odnosi się głównie do produktów łatwo psujących się, jak nabiał czy świeże soki, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, jeśli zostaną spożyte po upływie terminu ważności. Wiedza ta jest istotna zarówno dla producentów, którzy chcą zgodnie z prawem wprowadzać swoje wyroby na rynek, jak i dla konsumentów, którzy powinni być świadomi, które produkty można przechowywać dłużej bez ryzyka dla zdrowia.