Wycena wydania zapasów zgodnie z metodą LIFO polega na księgowaniu rozchodu zaczynając od dostawy, która została przyjęta do magazynu jako

Metoda LIFO (Last In, First Out) polega na tym, że przy wycenie rozchodu zapasów najpierw księguje się wartości najnowszych dostaw. Oznacza to, że przy sprzedaży produktów lub zużyciu materiałów najpierw 'wychodzą' te, które zostały przyjęte jako ostatnie. Przykład praktyczny: jeśli firma ma w magazynie 100 sztuk towaru kupionego po 10 zł za sztukę i 100 sztuk tego samego towaru kupionego po 15 zł, to przy sprzedaży 150 sztuk w ramach wyceny LIFO wycena rozchodu odbędzie się od droższych towarów, co wpłynie na wyższy koszt sprzedaży. Takie podejście jest zgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości (MSR) i jest często stosowane w branżach, w których ceny surowców wykazują tendencje wzrostowe. Użycie metody LIFO ma również wpływ na wyniki finansowe firmy, ponieważ może obniżyć zysk przed opodatkowaniem w okresach wzrostu cen. Praktyka ta jest szeroko stosowana w sektorach takich jak przemysł wydobywczy czy produkcja, gdzie materiały mają zmienną wartość.