Tłuszcze stałe przechowywane w magazynie w temperaturze powyżej 10ºC z dostępem światła ulegają

Prawidłowo wskazany proces to jełczenie. Tłuszcze stałe, szczególnie te o wysokiej zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych, bardzo źle znoszą przechowywanie w zbyt wysokiej temperaturze i przy dostępie światła. Dochodzi wtedy do utleniania tłuszczu – tlen z powietrza reaguje z kwasami tłuszczowymi, powstają nadtlenki, aldehydy, ketony i inne związki odpowiadające za nieprzyjemny zapach i smak. W praktyce mówimy: tłuszcz zjełczał. W gastronomii jest to poważny błąd przechowywania, bo taki tłuszcz nie tylko pogarsza smak potraw, ale może też być szkodliwy dla zdrowia. Z mojego doświadczenia najczęściej widać to przy starym smalcu, margarynie czy tłuszczu do frytury trzymanym w ciepłej kuchni pod lampą. Dobre praktyki mówią jasno: tłuszcze przechowujemy w chłodnym, ciemnym miejscu, w szczelnie zamkniętych opakowaniach, z dala od źródeł ciepła i światła, najlepiej poniżej 10°C, jeśli producent tak zaleca. W zakładach gastronomicznych jest to też element systemów GHP i HACCP – kontrola warunków magazynowania tłuszczów, pilnowanie dat przydatności i rotacji (zasada FIFO), a także regularna ocena organoleptyczna: zapach, barwa, konsystencja. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk, żeby przy każdym otwarciu pojemnika z tłuszczem dosłownie „powąchać, rzucić okiem” – szybciej wyłapie się początki jełczenia i uniknie się psucia całej partii produktu lub całej serii potraw.