Największa liczba turystów, która może przebywać na danym terenie jednocześnie, nie wpływając negatywnie na ekosystem, nazywana jest

Chłonność turystyczna to kluczowe pojęcie w zarządzaniu miejscami turystycznymi, odnoszące się do maksymalnej liczby turystów, którzy mogą przebywać w danym obszarze bez powodowania degradacji środowiska naturalnego. Jest to istotny aspekt zrównoważonego rozwoju turystyki, który nie tylko chroni ekosystemy, ale także wpływa na jakość doświadczeń turystycznych. Przykłady zastosowania chłonności turystycznej obejmują określenie limitów liczby zwiedzających w parkach narodowych, co pozwala na ochronę wrażliwych ekosystemów oraz zapewnienie komfortu gości. Warto zaznaczyć, że chłonność turystyczna powinna być regularnie monitorowana i dostosowywana do zmian w popularności miejsca, warunków środowiskowych oraz infrastruktury turystycznej. Zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, właściwe zarządzanie chłonnością turystyczną przyczynia się do długotrwałej ochrony zasobów naturalnych oraz wspiera lokalne społeczności poprzez odpowiednie rozłożenie korzyści płynących z turystyki.