Do cech wyróżniających architekturę romańską należą:

Budowle romańskie charakteryzują się specyficznymi cechami architektonicznymi, które odpowiadają ich funkcji i estetyce tego okresu. Grube mury są nie tylko elementem zabezpieczającym, ale także stanowią integralną część strukturalną, zapewniając stabilność budowli. W czasach romańskich, w obliczu ograniczonych technologii budowlanych, zwiększona grubość ścian pozwalała na lepsze rozkładanie ciężaru konstrukcji. Małe okna miały na celu minimalizację ryzyka uszkodzenia i zapewnienie lepszej izolacji termicznej, a także stanowiły element obronny w czasach niepokojów. Surowość formy podkreślała funkcjonalność budowli – kościoły i klasztory były miejscami modlitwy i skupienia, co wymagało prostoty i powagi w architekturze. Przykłady takich budowli to katedry w Rzymie czy Sainte-Foy w Conques, które doskonale ilustrują te cechy. Takie podejście do architektury ma swoje korzenie w praktykach budowlanych, które stawiają na trwałość i odpowiednie zabezpieczenie budowli przed czasem.