Maksymalna wartość rezystancji lokalnej pętli abonenckiej dla prądu stałego wynosi

Odpowiedź 1200 Ω bez rezystancji urządzenia końcowego jest poprawna, bo odpowiada rzeczywistym parametrom technicznym stosowanym w telekomunikacji. Maksymalna wartość rezystancji lokalnej pętli abonenckiej, czyli odcinka przewodów łączących abonenta z centralą, ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania systemu telekomunikacyjnego. Wartość 1200 Ω wynika z ograniczeń technicznych i zapewnia wystarczający spadek napięcia oraz odpowiednią jakość sygnału. W praktyce oznacza to, że centrala telefoniczna musi być w stanie zasilać abonenta, nawet jeśli znajduje się on w dużej odległości. Zasady te są zgodne z normami ETSI, które wyznaczają standardy jakości i niezawodności sieci telekomunikacyjnych. W praktyce lokalna pętla abonencka musi być zaprojektowana tak, aby nie przekraczać tej wartości, co jest istotne zwłaszcza w obszarach o dużych odległościach od centrali. Dlatego inżynierowie projektujący sieci muszą uwzględnić te parametry, dbając jednocześnie o minimalizowanie zakłóceń i strat sygnału.