Z wyjścia nadajnika linii radiowej wychodzi sygnał z poziomem 5 dBm, zysk obu anten (nadawczej i odbiorczej) wynosi 40 dBi. Poziom sygnału na wejściu odbiornika wynosi -88dB. Oblicz tłumienie wolnej przestrzeni wiedząc, że suma strat sygnału w przewodach i w złączach wynosi 5dB.

A więc, dlaczego odpowiedź 128dB jest poprawna? Zacznijmy od zrozumienia, że tłumienie wolnej przestrzeni to kluczowy element przy obliczaniu strat w systemach bezprzewodowych. To tłumienie wynika z rozproszenia sygnału radiowego na dużej przestrzeni i jest nieodłączne od tej technologii. W tym przypadku mamy sygnał wyjściowy z nadajnika o poziomie 5 dBm, a zysk obu anten wynosi 40 dBi. To oznacza, że sygnał jest wzmacniany dzięki antenom i ma większy zasięg. Jednak w rzeczywistych warunkach sygnał napotyka na przeszkody, tłumienie w kablach i złączach, co sumuje się do 5dB strat. Poziom sygnału na wejściu odbiornika wynosi -88dB. Aby obliczyć tłumienie wolnej przestrzeni, trzeba wiedzieć, że jest ono kluczowe do zapewnienia jakości transmisji i unikania interferencji. Sumując wszystkie wartości: 5 dBm + 40 dBi + 40 dBi - 88 dB - 5 dB, otrzymujemy oczekiwane tłumienie wolnej przestrzeni wynoszące 128dB. W praktyce, inżynierowie często korzystają z tego rodzaju obliczeń, aby zoptymalizować projektowanie sieci bezprzewodowych i zapewnić niezawodność połączeń. Jest to zgodne ze standardami, które często wymagają takiego podejścia, by zminimalizować interferencje i straty sygnału.