Uruchomienie systemu Windows w trybie debugowania pozwala na

Tryb debugowania w systemie Windows to naprawdę narzędzie raczej dla zaawansowanych użytkowników, administratorów lub programistów. Pozwala on na uruchomienie systemu w taki sposób, by możliwe było monitorowanie i analizowanie działania jądra systemu oraz sterowników. Chodzi o to, by wykryć i zlokalizować przyczynę poważnych błędów czy nietypowych zachowań systemu. W praktyce tryb debugowania umożliwia wpięcie się z zewnętrznym debuggerem (np. przez port szeregowy lub sieciowy) i przechwycenie komunikatów diagnostycznych, które pozwalają krok po kroku „rozebrać” system na czynniki pierwsze. Moim zdaniem, to świetna opcja, kiedy standardowe metody naprawy zawodzą albo kiedy testuje się nowe sterowniki czy rozwiązania sprzętowe. Przykład? Chociażby sytuacja, w której komputer losowo się zawiesza i nie wiadomo, czy winny jest sprzęt, czy oprogramowanie – wtedy tryb debugowania pozwala zostawić ślad, gdzie dokładnie coś poszło nie tak. Warto dodać, że w środowiskach produkcyjnych raczej nie używa się tego trybu na co dzień, bo spowalnia uruchamianie systemu i generuje dodatkowy ruch diagnostyczny. Branżowo, debugowanie systemu operacyjnego to podstawa przy rozwoju sterowników, rozwiązywaniu problemów BSOD (blue screen of death) oraz przy customizacji systemu dla niestandardowych platform sprzętowych. Tego typu działania mieszczą się w kanonie pracy administratora systemów, zwłaszcza tam gdzie stabilność całej infrastruktury jest krytyczna.