Wskaż model licencjonowania serwera zarządzającego (Management Serwer), oferowanego firmom przez Microsoft, którego schemat przedstawiono na ilustracji.

Poprawnie wskazany został model ML (Management License / Management License – ML), który w przypadku serwera zarządzającego Microsoft oznacza licencjonowanie oparte na tzw. licencjach zarządzanych jednostek. Na schemacie wyraźnie widać Client User ML, Server ML(s) oraz OSE Client ML – czyli różne typy licencji ML przypisanych odpowiednio do użytkownika, serwera oraz środowisk systemu operacyjnego (OSE – Operating System Environment). Kluczowa idea jest taka, że nie licencjonujesz samego serwera zarządzającego „na sztukę”, tylko każdy element, który jest przez ten serwer monitorowany, administrowany lub w inny sposób zarządzany, musi mieć odpowiednią Management License. W praktyce spotkasz to np. przy System Center Configuration Manager, System Center Operations Manager czy innych narzędziach klasy System Center. Administratorzy, planując wdrożenie, muszą policzyć, ile mają serwerów, ile stacji roboczych, ile maszyn wirtualnych i dopiero na tej podstawie dobrać odpowiednią liczbę ML. Moim zdaniem to trochę uciążliwe przy większych środowiskach, ale za to jest dość elastyczne – możesz dokładnie dopasować licencje do tego, co naprawdę zarządzasz. Z punktu widzenia dobrych praktyk licencjonowania w firmie ważne jest, żeby dokumentować, które urządzenia, użytkownicy i OSE są objęte Management Serverem. Dzięki temu przy audycie producenta albo wewnętrznej kontroli nie ma chaosu. Warto też pamiętać, że ML jest innym mechanizmem niż klasyczne CAL-e do Windows Server – CAL dotyczy dostępu do usług serwera, a ML dotyczy zarządzania tymi urządzeniami i systemami. W dobrze zaprojektowanej infrastrukturze sieciowo–serwerowej licencje ML planuje się razem z architekturą usług, zarządzaniem zasobami IT i automatyzacją, bo potem łatwiej skalować środowisko bez łamania warunków licencyjnych. Z mojego doświadczenia w technikum i w praktyce serwisowej, zrozumienie różnicy między ML, CAL, BOX i MOLP naprawdę pomaga uniknąć kosztownych pomyłek przy zakupach oprogramowania.