Wskaż nazwę modelu przechowywania i przetwarzania danych opartego na użytkowaniu zasobów dyskowych, obliczeniowych i programowych, udostępnionych przez usługodawcę za pomocą sieci komputerowej.

Poprawną odpowiedzią jest chmura obliczeniowa, bo opis w pytaniu dokładnie pasuje do modelu cloud computingu: korzystasz z zasobów dyskowych (przestrzeń na dane), obliczeniowych (moc procesora, pamięć RAM, GPU) i programowych (aplikacje, usługi, platformy), które fizycznie należą do dostawcy i są udostępniane przez sieć – najczęściej przez Internet. Z punktu widzenia użytkownika nie interesuje go, gdzie stoją serwery, ile jest macierzy dyskowych, jak są chłodzone centra danych. Ważne jest to, że może się zalogować i skorzystać z usługi na żądanie. W praktyce masz trzy główne modele: IaaS (np. maszyna wirtualna na Azure czy AWS – dostajesz zasoby obliczeniowe i sam instalujesz system i aplikacje), PaaS (np. platforma do uruchamiania aplikacji webowych bez martwienia się o system operacyjny) i SaaS (np. Microsoft 365, Google Workspace – gotowa aplikacja dostępna przez przeglądarkę). Dobra praktyka w branży to wykorzystywanie chmury tam, gdzie liczy się skalowalność, elastyczność i rozliczanie „pay as you go” – płacisz za realne użycie CPU, RAM, przestrzeni dyskowej czy transferu. Z mojego doświadczenia chmura bardzo ułatwia testowanie, backupy, uruchamianie środowisk developerskich i serwerów aplikacyjnych bez kupowania fizycznego sprzętu. W standardach bezpieczeństwa, takich jak ISO/IEC 27001, coraz częściej zakłada się, że część infrastruktury jest w chmurze, a rolą administratora jest poprawna konfiguracja usług, kontrola dostępu, szyfrowanie danych i monitorowanie logów, a nie fizyczne zarządzanie serwerownią. W technikum czy pracy zawodowej warto kojarzyć, że „chmura obliczeniowa” to nie jedno konkretne urządzenie, tylko cały model dostarczania usług IT przez sieć.