Która pula adresów IPv6 jest odpowiednikiem adresów prywatnych w IPv4?

Pula fc00::/7 to tzw. adresy ULA (Unique Local Addresses) i właśnie one są odpowiednikiem prywatnych adresów IPv4 z zakresów 10.0.0.0/8, 172.16.0.0/12 czy 192.168.0.0/16. Chodzi o adresy, które mają być routowane tylko wewnątrz organizacji lub sieci lokalnej, a nie w publicznym Internecie. Z punktu widzenia administratora sieci działają więc podobnie jak prywatne IPv4: możesz ich używać do adresacji hostów w LAN, w sieciach firmowych, w labach, bez konieczności rejestracji czy kupowania puli od operatora. Standardowo opisuje to RFC 4193, które definiuje właśnie Unique Local IPv6 Unicast Addresses. W praktyce w IPv6 unika się NAT w takiej formie jak w IPv4, ale ULA nadal ma sens: np. do adresacji urządzeń, które nigdy nie powinny być dostępne z Internetu, do połączeń site-to-site VPN między oddziałami firmy, do serwerów baz danych, drukarek, urządzeń IoT. Dobra praktyka jest taka, żeby w sieci firmowej używać ULA równolegle z globalnymi adresami unicast (np. z puli od ISP) – wtedy nawet jeśli zmienisz operatora i zmieni się globalny prefix, wewnętrzna komunikacja oparta na ULA dalej działa bez przeróbek całej adresacji. Warto też wiedzieć, że fc00::/7 obejmuje zakresy zaczynające się od fc00:: oraz fd00::, przy czym w praktyce używa się najczęściej fd00::/8 z losowo generowanym identyfikatorem globalnym, żeby zminimalizować ryzyko konfliktów między organizacjami. Moim zdaniem, z punktu widzenia projektowania sieci, świadomość różnicy między ULA a link-local i global unicast to absolutna podstawa, bo od tego zależy poprawna i bezpieczna architektura adresacji w IPv6.