Przedstawiona na diagramie strategia zapisu kopii zapasowych na nośnikach nosi nazwę<table><thead><tr><th rowspan="2">Day</th>
5<thead>6

7<tr>8

9<th rowspan="2">10

11</th>12

13<th>14

15</th>16

17<th>18

19</th>20

21<th>22

23</th>24

25<th>26

27</th>28

29<th>30

31</th>32

33<th>34

35</th>36
</tr></thead><tbody><tr><th rowspan="4">Media Set</th><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td><td>A</td><td></td></tr><tr><td></td><td>B</td><td></td><td></td><td></td><td>B</td><td></td><td></td><td></td><td>B</td><td></td><td></td><td></td><td>B</td><td></td><td></td></tr><tr><td></td><td></td><td></td><td>C</td><td></td><td></td><td></td><td>C</td><td></td><td></td><td></td><td>C</td><td></td><td></td><td></td><td></td></tr><tr><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td></td><td>E</td></tr></tbody></table>

Strategia kopii zapasowych przedstawiona na diagramie to tzw. wieża Hanoi (ang. Tower of Hanoi backup). Moim zdaniem jest to jeden z ciekawszych patentów na regularne robienie backupów i jednocześnie optymalizowanie zużycia nośników. Polega na tym, że dane są zapisywane na kilku nośnikach według schematu, który nawiązuje do matematycznej łamigłówki – wieży Hanoi. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że kopie na poszczególnych nośnikach są tworzone z różną częstotliwością i rotują według ściśle określonego wzoru. Przykładowo, nośnik A jest używany co drugi dzień, B co czwarty, C co ósmy itd. Dzięki temu w każdym momencie mamy szeroką perspektywę punktów przywracania – od najnowszych po te nawet sprzed kilku tygodni. To rozwiązanie pozwala nie tylko zaoszczędzić na liczbie nośników, ale też znacząco zwiększa bezpieczeństwo w przypadku np. wykrycia późnej infekcji ransomware. Branżowe standardy (np. rekomendacje CERT, NIST) podkreślają, że rotacja backupów i ich retencja w czasie to klucz do skutecznego odzyskiwania danych. Wieża Hanoi jest wykorzystywana wszędzie tam, gdzie balansuje się pomiędzy kosztami, a odpornością na utratę danych – np. w małych i średnich firmach, czy nawet w domowych serwerowniach. Dla mnie to taka „sprytna automatyka”, która robi robotę, a nie wymaga codziennej uwagi. Warto znać ten schemat, bo daje przewagę nad prostymi cyklami jak round-robin.