W języku HTML5 do wypełniania podpowiedzią kontrolki pola edycyjnego stosuje się atrybut

Poprawny atrybut to "placeholder". W HTML5 ten atrybut służy do wyświetlania tymczasowej podpowiedzi wewnątrz pola tekstowego, zanim użytkownik cokolwiek wpisze. Przeglądarka pokazuje ten tekst jaśniejszym kolorem i znika on automatycznie w momencie rozpoczęcia edycji. Z mojego doświadczenia to jest podstawowe narzędzie do delikatnego sugerowania użytkownikowi, czego dokładnie oczekujemy w danym polu. Przykład praktyczny: Tutaj placeholder pokazuje przykładowy format adresu e-mail, ale nie jest to domyślna wartość formularza – ten tekst nie zostanie wysłany na serwer, jeśli użytkownik nic nie wpisze. To ważne: placeholder to tylko wskazówka wizualna, nie zastępuje etykiety ani walidacji. Dobre praktyki mówią, żeby używać placeholdera do krótkich, konkretnych podpowiedzi: format danych, przykład wpisu, skrócona instrukcja. Nie powinno się tam wrzucać długich opisów, bo użytkownik i tak ich nie zapamięta. W standardach dostępności (WCAG) podkreśla się też, że placeholder nie może zastępować labelki, bo osoby z niektórymi niepełnosprawnościami mogą mieć problem z jego odczytaniem. W realnych projektach stosuje się więc układ: opis pola w , a w placeholderze tylko przykład, np. "123-456-789" dla telefonu albo "2024-12-31" dla daty. Taki sposób użycia jest uznawany za poprawny i profesjonalny.