Rodzaj programowania, w którym seria poleceń (sekwencja instrukcji) jest traktowana jako program, nazywa się programowaniem

Programowanie imperatywne to podejście, w którym programy są definiowane jako ciąg instrukcji, które komputer wykonuje w określonej kolejności. W tym modelu programista precyzyjnie określa kroki, które należy wykonać, aby osiągnąć zamierzony cel. Kluczowym elementem programowania imperatywnego jest zmiana stanu programu, co odnosi się do manipulacji danymi i kontrolowania przepływu wykonania. Przykładem mogą być języki programowania takie jak C, Java czy Python, które umożliwiają wykorzystanie zmiennych, pętli i instrukcji warunkowych. W praktyce, programowanie imperatywne jest często wykorzystywane w tworzeniu aplikacji, które wymagają precyzyjnego sterowania przepływem danych, na przykład w systemach operacyjnych czy oprogramowaniu sterującym. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk, programowanie imperatywne promuje modularność, dzięki czemu kod jest bardziej zrozumiały i łatwiejszy w utrzymaniu. To podejście jest fundamentem dla wielu technik programistycznych, jak na przykład programowanie obiektowe, które rozszerza te zasady poprzez organizowanie kodu w oparciu o obiekty i klasy.