W wyniku pomiarów łącza światłowodowego uzyskano reflektogram, na którym zdarzenie 1 reprezentuje

Zdarzenie oznaczone jako 1 na takim reflektogramie typowo odpowiada spawowi wykonanym łukiem elektrycznym, czyli klasycznemu spawowi światłowodowemu fusion splice. Na wykresie OTDR widać to jako niewielki skok tłumienia w dół, bez wyraźnego ostrego piku refleksyjnego, jaki pojawia się przy złączach rozłącznych. Dobrze wykonany spaw ma bardzo małą reflektancję, często poniżej −60 dB, więc w praktyce na reflektogramie widzimy tylko delikatne „załamanie” krzywej mocy, a nie wysoki szpic. Moim zdaniem to jest jedna z kluczowych umiejętności przy analizie OTDR: odróżnianie spawu od złącza mechanicznego czy gniazda SC/LC. W standardowych pomiarach wg zaleceń ITU-T (np. G.652, G.655) oraz zgodnie z dobrymi praktykami FTTx czy sieci szkieletowych, każdy spaw jest oceniany pod kątem wprowadzonego tłumienia, zwykle wymaga się wartości nie większej niż ok. 0,05–0,1 dB. Na reflektogramie właśnie w takich punktach jak zdarzenie 1 technik sprawdza, czy spaw mieści się w budżecie mocy całego toru. W praktyce podczas odbioru sieci operator porównuje wszystkie spawy na trasie, lokalizuje te o największym tłumieniu i podejmuje decyzję, czy trzeba spaw poprawić. OTDR pozwala też ocenić, czy spaw nie jest miejscem mikrozgięcia lub uszkodzenia mechanicznego – wtedy kształt zdarzenia się zmienia, a nachylenie odcinka za spawem bywa inne niż przed nim. Dobrze jest pamiętać, że prawidłowy spaw na reflektogramie to dyskretna zmiana poziomu sygnału bez dużej refleksyjności, dokładnie tak jak w tym pytaniu.