Podczas pomiarów parametrów ruchowych w sieci rozległej stwierdzono, że pakiety nie docierają do adresata, bądź docierają z bardzo dużym opóźnieniem. Jest to oznaką

Prawidłowo skojarzyłeś opis zjawiska z natłokiem (ang. congestion) w sieci. W praktyce oznacza to, że w pewnym fragmencie sieci – najczęściej na routerze brzegowym, łączu o mniejszej przepustowości albo w jakimś węźle pośrednim – kolejki buforów są przepełnione, a urządzenia nie nadążają z przetwarzaniem i przekazywaniem pakietów. Zgodnie z opisem w pytaniu: pakiety nie docierają wcale (są wyrzucane z kolejki, tzw. packet drop), albo docierają z bardzo dużym opóźnieniem (kolejki są długie, występuje duży jitter i latency). To właśnie klasyczny objaw natłoku. W sieciach IP mechanizmy kontroli natłoku są wbudowane głównie w protokół TCP. Stosowane są takie techniki jak TCP Slow Start, Congestion Avoidance, Fast Retransmit, Fast Recovery – opisane m.in. w RFC 5681. Z mojego doświadczenia na zajęciach z sieci wynika, że wielu uczniów myli opóźnienia z „uszkodzeniem” sieci, a to często po prostu przeciążenie łącza: za dużo strumieni wideo, backup w tle, zbyt małe pasmo. Dobre praktyki mówią jasno: trzeba monitorować opóźnienia, straty pakietów i przepustowość (np. za pomocą ping, traceroute, iperf, SNMP, NetFlow), a przy projektowaniu sieci stosować odpowiedni QoS, kolejkowanie (WFQ, CBWFQ), priorytetyzację ruchu krytycznego (VoIP, systemy czasu rzeczywistego) i planowanie przepustowości. W sieciach rozległych (WAN) natłok jest szczególnie dokuczliwy, bo opóźnienia bazowe są i tak większe niż w LAN. Jeśli na takim łączu dojdzie do przepełnienia buforów routera, to czas RTT rośnie drastycznie, pojawiają się retransmisje TCP i cała komunikacja „mulii”. W dobrze zarządzanych sieciach operatorzy stosują techniki typu traffic engineering (np. w MPLS), kształtowanie ruchu (traffic shaping, policing) oraz klasy usług (CoS, DSCP) zgodne z zaleceniami ITU-T i IETF. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: duże i nagłe opóźnienia plus utrata pakietów przy jednoczesnym wysokim obciążeniu łącza to prawie zawsze sygnał natłoku, a nie jakiejś magicznej „awarii protokołu”.