Który z przyrządów pokazanych na rysunkach przeznaczony jest do usuwania lakieru z włókna światłowodowego przygotowywanego do wykonania połączenia spawanego?

Prawidłowy jest przyrząd 3, czyli specjalne ściągaczki do włókien światłowodowych. To narzędzie ma precyzyjne gniazda o określonych średnicach (typowo 250 µm i 900 µm), dzięki którym można zdjąć lakier z włókna bez uszkadzania samego szkła. W praktyce wygląda to tak, że najpierw zdejmujesz powłokę zewnętrzną kabla narzędziem do kabli, odsłaniasz luźną tubę lub tight-buffer, a dopiero później, na pojedynczym włóknie, używasz właśnie takich szczypiec jak na rysunku 3. Z mojego doświadczenia wynika, że dobre stripery światłowodowe mają bardzo gładne krawędzie, sprężynę ułatwiającą pracę jedną ręką oraz ogranicznik, żeby nie zaciągnąć za daleko. Zgodnie z zaleceniami producentów spawarek i normami typu IEC 61300, przed wykonaniem spawu trzeba usunąć 30–40 mm powłoki, oczyścić odsłonięte włókno alkoholem izopropylowym i dopiero potem je cleavować (przycinać w specjalnym nożu do włókien). Klasyczne nożyczki czy ściągacze do przewodów miedzianych nie zapewnią odpowiedniej kontroli siły i geometrii, przez co włókno łatwo mikropęka, co potem wychodzi przy pomiarach OTDR albo powoduje zwiększone tłumienie. Dlatego w profesjonalnym serwisie FTTH, sieciach szkieletowych czy data center standardem jest używanie dokładnie takich narzędzi jak przyrząd 3, ściśle dedykowanych do fibre strippingu, a nie uniwersalnych kombinerek czy stripperów koncentrycznych.