Jeżeli sieć jest zasilana z lokalnej stacji czołowej o SNR=60 dB to po przełączeniu jej na źródło sygnału w postaci ringu optycznego, nastąpi

Poprawna odpowiedź dotyczy zmniejszenia odstępu sygnału od szumu, czyli spadku wartości SNR po przełączeniu z lokalnej stacji czołowej na ring optyczny. SNR (Signal to Noise Ratio) na poziomie 60 dB oznacza bardzo wysoki odstęp sygnału od szumu – w praktyce to bardzo „czysty” sygnał, typowy dla dobrze zaprojektowanej lokalnej stacji czołowej, gdzie mamy krótkie odcinki, mało elementów pośrednich i dobrą kontrolę nad poziomami. Gdy wchodzimy z sygnałem z ringu optycznego, tor staje się dłuższy, bardziej złożony, pojawiają się dodatkowe źródła szumu: odbiorniki optyczne, wzmacniacze, multipleksery, dodatkowe złącza. Każdy taki element generuje własny szum i wprowadza zniekształcenia, co wprost przekłada się na obniżenie SNR. Moim zdaniem w praktyce sieci kablowych, HFC czy FTTH to właśnie kontrola SNR jest jednym z kluczowych parametrów – operatorzy w standardach projektowych określają minimalny odstęp sygnał/szum na poziomie np. 35–40 dB dla usług TV cyfrowej czy DOCSIS, żeby mieć zapas jakości. 60 dB to warunki wręcz luksusowe, bardzo rzadko utrzymujące się na całej trasie. Po przełączeniu na ring optyczny zwykle dochodzi więcej urządzeń aktywnych, a każde z nich dodaje się szumowo zgodnie z zasadą kaskadowania szumów (np. równania Friisa). W efekcie sumaryczny SNR w punkcie abonenckim spada, mimo że sam sygnał może mieć podobny poziom napięcia. W dobrych praktykach projektowych stosuje się odpowiednie budżety mocy optycznej i budżety C/N, MER i BER, ale nawet przy idealnym planowaniu nie da się uniknąć tego, że łańcuch optyczny i RF zawsze coś dołoży do szumu. Dlatego odpowiedź o zmniejszeniu odstępu sygnału od szumu jest jak najbardziej zgodna z realiami eksploatacji sieci oraz z podejściem stosowanym w dokumentacjach operatorów i normach opisujących parametry torów transmisyjnych.