Który z wymienionych rodzajów kabla został przedstawiony na rysunku?

Na rysunku widać typową budowę kabla światłowodowego, czyli przewodu, w którym informacja przenoszona jest w postaci impulsów świetlnych, a nie prądu elektrycznego. Kluczowym elementem jest tutaj rdzeń z wieloma cienkimi włóknami – to są właśnie włókna światłowodowe, zwykle szklane lub plastikowe, otoczone płaszczem o nieco mniejszym współczynniku załamania światła. Dzięki temu działa zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia i sygnał optyczny może lecieć na dziesiątki kilometrów bez większych strat. Na ilustracji dobrze widać także tubę (luźną tubę, tzw. loose tube), wypełnienie żelowe lub proszkowe, taśmę wchłaniającą wilgoć oraz powłokę wzmacniającą, często z włókien aramidowych (np. Kevlar), które przenoszą naprężenia mechaniczne zamiast samych włókien. Dodatkowo występuje stalowa siatka i zewnętrzna osłona odporna na warunki atmosferyczne – typowe dla kabli zewnętrznych, np. zgodnych z normami IEC 60794 czy rekomendacjami ITU-T G.652/G.657. W praktyce takie kable stosuje się w sieciach FTTH, w szkieletach sieci operatorskich, między budynkami, a także w przemyśle, gdzie wymaga się dużej odporności na zakłócenia elektromagnetyczne. Moim zdaniem warto zapamiętać, że widok wielu cienkich, kolorowych włókien w środku, brak klasycznych żył miedzianych oraz liczne warstwy ochronne to najbardziej charakterystyczne cechy, po których w terenie bardzo szybko rozpoznasz kabel światłowodowy i nie pomylisz go ani ze skrętką, ani z kablem koncentrycznym czy energetycznym.