Światłowodowa sieć do transmisji sygnałów telewizyjnych CATV tworzy topologię

Prawidłowo, klasyczna światłowodowa sieć do transmisji sygnałów telewizyjnych CATV buduje się w topologii drzewa. W praktyce wygląda to tak, że z głównej stacji czołowej (headend) wychodzi jeden lub kilka głównych pni światłowodowych, które są kolejno rozgałęziane za pomocą splitterów optycznych i węzłów optycznych na coraz mniejsze odgałęzienia, aż do poziomu osiedla, budynku, a czasem nawet klatki schodowej. Tworzy to typową strukturę hierarchiczną: pień – gałęzie – podgałęzie, czyli właśnie drzewo. Taki układ jest stosowany zarówno w tradycyjnych sieciach HFC (Hybrid Fiber Coax), gdzie światłowód dochodzi do węzła optycznego, a dalej sygnał idzie kablem koncentrycznym, jak i w nowoczesnych rozwiązaniach FTTH w modelu RF overlay (nakładka sygnału TV na sieć PON). Z punktu widzenia projektowania sieci, topologia drzewa pozwala na efektywne wykorzystanie mocy optycznej nadajników, bo sygnał jest dzielony kaskadowo, z kontrolą budżetu mocy (tłumienie włókna, złącz, splitterów). Standardowe rozwiązania PON opisane w ITU-T G.984 (GPON) czy G.987 (XG-PON) też wykorzystują strukturę drzewa, tylko że do transmisji danych i usług triple-play, a sygnał TV może być dodany optycznie na innej długości fali (np. 1550 nm). W praktyce operatorzy kablowi stosują architekturę FTTB/FTTLA z drzewiastym rozprowadzeniem światłowodów od stacji czołowej do wielu węzłów dystrybucyjnych. Dzięki temu łatwiej jest zarządzać siecią, planować podziały obszarów, segmentację oraz modernizacje (np. przechodzenie z HFC na pełne FTTH). Moim zdaniem to drzewo jest po prostu najbardziej naturalne dla sieci rozgłoszeniowej, gdzie jeden sygnał ma dotrzeć do tysięcy abonentów, bez konieczności tworzenia skomplikowanych połączeń między nimi, jak w topologiach gwiazdy czy pierścienia. To też jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania sieci dostępowych operatorów kablowych i ISP.