W celu prawidłowej konfiguracji systemu UWDM należy w ustawieniach zwielokrotniania przyjąć liczbę kanałów równą

Poprawna odpowiedź to 80 kanałów, bo typowy system UWDM (ultra‑wąskokanałowy DWDM) projektuje się właśnie w oparciu o dużą liczbę bardzo gęsto upakowanych kanałów optycznych. Chodzi o to, że przy zwielokrotnianiu w dziedzinie długości fali nie liczy się tylko sama przepływność pojedynczego kanału, ale całkowita pojemność pasma. Przy 80 kanałach, pracujących np. z przepływnością 10, 40 czy 100 Gb/s, jesteśmy w stanie uzyskać realne wartości rzędu kilku terabitów na jedną parę włókien, co jest zgodne z praktyką operatorów sieci szkieletowych. W standardowych rozwiązaniach DWDM dla pasma C przy odstępie siatkowym 50 GHz (zgodnie z zaleceniem ITU‑T G.694.1) typowa ilość dostępnych kanałów w komercyjnych systemach to właśnie okolice 40, 80, a przy bardziej zaawansowanych rozwiązaniach nawet 96 czy 120. W wielu gotowych platformach transmisyjnych producent od razu przewiduje konfigurację „80‑channel DWDM system” jako wariant bazowy pod sieci operatorskie i większe sieci kampusowe. Moim zdaniem warto to zapamiętać praktycznie: jeśli mówimy o UWDM/DWDM dla poważnej sieci transportowej, to kilkanaście kanałów to za mało, a setki kanałów to już rozwiązania bardzo specjalistyczne. 80 kanałów jest takim rozsądnym kompromisem między złożonością systemu, wymaganiami co do stabilności źródeł laserowych i filtrów optycznych, a opłacalnością inwestycji. W praktyce konfigurując system UWDM w oprogramowaniu zarządzającym, wybór 80 kanałów oznacza, że transpondery, wzmacniacze EDFA i elementy ROADM będą pracować w typowym, dobrze przetestowanym zakresie, zgodnym z zaleceniami producenta urządzeń i dobrą praktyką branżową. To też ułatwia późniejsze skalowanie – można zaczynać od kilku lub kilkunastu obsadzonych kanałów i stopniowo dokładać kolejne moduły, bez przebudowy całej architektury zwielokrotniania.