Które polecenie jest stosowane w unixowych systemach operacyjnych w celu określenia trasy do hosta docelowego w sieci Internet?

Polecenie traceroute w systemach unixowych to prawdziwa klasyka, jeśli chodzi o diagnozowanie połączeń sieciowych. Za jego pomocą można dokładnie prześledzić, jak pakiety przemierzają kolejne routery od komputera źródłowego do hosta docelowego. Co ciekawe – traceroute wykorzystuje pakiety UDP (choć można też użyć ICMP lub TCP, w zależności od wersji narzędzia i systemu), ustawiając rosnącą wartość TTL (Time To Live). Każdy router po drodze zmniejsza TTL o 1, a gdy dojdzie on do zera, router odsyła komunikat ICMP Time Exceeded. Dzięki temu użytkownik dostaje listę kolejnych przystanków, czyli tzw. hopów, przez które przechodzą pakiety. Jak dla mnie, to narzędzie obowiązkowe dla każdego administratora sieci czy nawet zwykłego użytkownika, który próbuje rozwiązać problem z połączeniem. Bardzo często dzięki traceroute można ustalić, czy problem tkwi gdzieś po stronie lokalnej, pośredniego operatora, czy może już na końcu, w serwerowni odbiorcy. Warto też pamiętać, że polecenie traceroute jest domyślnie dostępne w większości dystrybucji Linuksa czy systemów BSD – nie trzeba niczego dodatkowo instalować. Standardowo używa się go tak: traceroute adres_docelowy. Narzędzie to jest zgodne z praktykami branżowymi dotyczącymi diagnostyki i monitorowania sieci, bardzo często wymieniane jest w podręcznikach lub dokumentacji technicznej jako jedno z podstawowych narzędzi debugowania tras sieciowych. W środowiskach production bywa nieocenione, bo szybko wskazuje, gdzie pojawia się opóźnienie lub gdzie giną pakiety.