Ile wynosi nominalna przepływność systemu transmisyjnego oznaczonego symbolem E4?

Poprawnie – system transmisyjny E4 ma nominalną przepływność 139,264 Mbit/s. Wynika to z hierarchii PDH (Plesiochronous Digital Hierarchy), stosowanej historycznie w europejskich sieciach telekomunikacyjnych. W tej hierarchii mamy kolejne poziomy: E1 = 2,048 Mbit/s, E2 ≈ 8,448 Mbit/s, E3 ≈ 34,368 Mbit/s i właśnie E4 ≈ 139,264 Mbit/s. Każdy wyższy poziom powstaje przez multipleksowanie kilku strumieni z poziomu niższego, z dodaniem bitów synchronizacyjnych i narzutów sygnalizacyjnych. Dlatego te wartości są takie „dziwne”, a nie równe okrągłym 100 czy 150 Mbit/s. W praktyce E4 był wykorzystywany w szkieletowych łączach operatorów telekomunikacyjnych, np. do łączenia central telefonicznych, dużych węzłów transmisyjnych, starych sieci SDH/PDH. Spotykało się to na łączach dalekosiężnych, realizowanych po kablach miedzianych, radioliniach lub światłowodach, zanim upowszechniły się nowoczesne systemy SDH/SONET i Ethernet w warstwie transportowej. Moim zdaniem warto zapamiętać cały ciąg: E1 – 2,048 Mbit/s, E3 – 34,368 Mbit/s, E4 – 139,264 Mbit/s, bo te wartości często pojawiają się w dokumentacji starszej infrastruktury, a nawet w niektórych współczesnych urządzeniach operatorskich, gdzie nadal obsługuje się interfejsy E1/E3/E4 przez multipleksery. Dobra praktyka w telekomunikacji to kojarzenie przepływności z konkretnym poziomem hierarchii – ułatwia to czytanie schematów sieci, projektowanie pojemności łączy i zrozumienie, jak z niższych kanałów (np. 64 kbit/s) buduje się większe strumienie. W realnych projektach, gdy widzisz w dokumentacji „łącze E4”, od razu powinieneś mieć w głowie mniej więcej 140 Mbit/s dostępnej przepływności nominalnej i to, że jest to stary standard PDH, często dziś emulowany na nowszych platformach transmisyjnych.