Na podstawie schematu zastępczego linii długiej można określić impedancję falową, która opisana jest podanym wzorem. W przypadku linii bezstratnej wzór upraszcza się do postaci:

Odpowiedź A jest w porządku, bo impedancja falowa w długiej linii bezstratnej to faktycznie wzór Z = sqrt(L/C). Tu L to indukcyjność na długość, a C to pojemność na jednostkę długości. W przypadku linii bezstratnej pomijamy rezystancję R i konduktancję G, co upraszcza wszystko i pozwala lepiej ogarnąć, jak to działa w praktyce. Z moich doświadczeń wynika, że zrozumienie tej impedancji jest kluczowe, zwłaszcza przy projektowaniu systemów transmisji, jak np. anteny. Jak dobrze dobierzesz impedancję do tego, co masz na wejściu i wyjściu, to zmniejsza straty energii oraz zjawiska odbicia fal, co jest mega ważne w komunikacji. W telecomach mamy różne standardy, jak ITU-T G.703, które mówią o wymogach dotyczących impedancji, więc to pokazuje, jak istotne jest ogarnianie tej analizy, żeby sygnał był dobrej jakości. Wiedza na ten temat to podstawa dla inżynierów, którzy zajmują się systemami RF czy projektowaniem linii transmisyjnych.