Jak nazywa się metoda modulacji, w której nadajnik wykonuje próbki sygnału i następnie koduje różnicę między rzeczywistą próbką a przewidywaną?

DPCM, czyli Differential Pulse Code Modulation, to technika, która koduje różnice pomiędzy próbkami sygnału, co umożliwia efektywniejsze wykorzystanie pasma. W przeciwieństwie do PCM, które koduje każdy sygnał w sposób niezależny, DPCM przewiduje wartość kolejnej próbki na podstawie wcześniejszych próbek, a następnie koduje tylko różnicę. Taka metoda redukuje ilość danych wymaganych do przesyłania sygnału, co jest szczególnie przydatne w zastosowaniach takich jak transmisja audio i wideo, gdzie ograniczenia pasma są kluczowe. Przykładem zastosowania DPCM może być kompresja sygnałów audio w formatach takich jak MP3, gdzie oszczędność miejsca jest niezbędna, a jednocześnie zachowanie jakości dźwięku jest priorytetem. W praktyce, DPCM znajduje zastosowanie także w systemach telekomunikacyjnych oraz w kodowaniu sygnałów wideo, gdzie efektywne przesyłanie danych jest kluczowe dla jakości transmisji.