Rysunek ilustruje technikę zwielokrotnienia

Wavelength Division Multiplexing (WDM) to technika zwielokrotnienia, która wykorzystuje różne długości fal świetlnych do jednoczesnej transmisji wielu sygnałów w jednym włóknie optycznym. WDM jest kluczowym elementem nowoczesnych sieci telekomunikacyjnych, umożliwiającym zwiększenie pojemności transmisyjnej infrastruktury optycznej. Dzięki zastosowaniu WDM, operatorzy sieci mogą efektywnie wykorzystywać istniejące zasoby, zwiększając jednocześnie prędkości transferu danych oraz redukując koszty związane z budową nowych linii. W praktyce, WDM znajduje zastosowanie w dużych sieciach dostępowych oraz w centrach danych, gdzie dużą ilość informacji należy przesyłać szybko i niezawodnie. Standardy takie jak ITU-T G.694.1 definiują parametry techniczne dla WDM, co zapewnia interoperacyjność urządzeń od różnych producentów. Przykładem zastosowania WDM mogą być systemy komunikacji optycznej używane przez operatorów telekomunikacyjnych do przesyłania sygnałów telewizyjnych, internetowych i telefonicznych przez jedną linię światłowodową.