Która technika archiwizacji polega na przechowywaniu w pamięci komputera plików, które zostały zmodyfikowane od czasu ostatniej pełnej kopii zapasowej?

Kopia różnicowa to metoda archiwizowania, która zapisuje tylko te pliki, które zostały zmienione od czasu wykonania ostatniej pełnej kopii bezpieczeństwa. W praktyce oznacza to, że po wykonaniu pełnej kopii, kolejne kopie różnicowe będą uwzględniać jedynie zmiany, co pozwala na zaoszczędzenie miejsca na dysku oraz skrócenie czasu potrzebnego na wykonanie kopii. Dzięki temu, w przypadku awarii, przywracanie danych jest bardziej elastyczne, ponieważ potrzeba tylko ostatniej pełnej kopii oraz ostatniej kopii różnicowej. Jest to szczególnie istotne w środowiskach, gdzie regularne tworzenie kopii zapasowych jest kluczowe dla zapewnienia ciągłości działania, takich jak firmy zajmujące się IT. Z punktu widzenia najlepszych praktyk w zarządzaniu danymi, stosowanie kopii różnicowej może być korzystne w sytuacjach, gdy zasoby pamięci masowej są ograniczone lub gdy czas na wykonanie kopii zapasowej jest krytyczny. Warto również zauważyć, że takie podejście jest zgodne z rekomendacjami dla planowania strategii backupowych, które sugerują równoważenie między pełnymi kopiami a kopiami przyrostowymi lub różnicowymi w celu optymalizacji procesu archiwizacji.