Który z protokołów routingu wykorzystuje metodę wektora odległości?

RIP, czyli Routing Information Protocol, jest protokołem routingu działającym w oparciu o wektor odległości, co oznacza, że wykorzystuje metrykę opartą na liczbie przeskoków. Działa na zasadzie wymiany informacji o trasach pomiędzy sąsiadującymi routerami, gdzie każdy z nich zna swoje bezpośrednie połączenia i przekazuje tę wiedzę dalej. Protokół ten jest prosty w implementacji i idealny dla małych sieci, gdzie liczba przeskoków nie przekracza 15, co zapobiega tworzeniu pętli routingu. RIP jest zgodny z standardami IETF, co czyni go zaufanym i szeroko stosowanym w branży. Praktycznie, RIP może być używany w sieciach, które nie wymagają szybkiej konwergencji lub skomplikowanej topologii. Warto także zauważyć, że RIP ma swoje ograniczenia, takie jak niska wydajność w większych sieciach, co prowadzi do rozwoju bardziej zaawansowanych protokołów, takich jak OSPF czy EIGRP.