Zastępcza moc emitowana izotropowo jest skrótowo oznaczana jako

EIRP, czyli efektywna moc promieniowania izotropowego, to termin używany do określenia mocy sygnału radiowego, które wydaje się być emitowane przez idealny, izotropowy promiennik. Wyrażana jest w decybelach (dBm) i uwzględnia moc nadajnika oraz zyski i straty w antenach oraz systemie transmisyjnym. Zrozumienie EIRP jest kluczowe w projektowaniu systemów komunikacyjnych, ponieważ pozwala inżynierom na oszacowanie zasięgu sygnału oraz jakości połączenia. Na przykład, w systemach telefonii komórkowej, EIRP jest wykorzystywane do określenia, jak daleko mogą docierać sygnały z wież nadawczych, co w konsekwencji wpływa na planowanie rozmieszczenia tych wież oraz zapewnienie optymalnej jakości usług. Zgodnie z normami ETSI i FCC, EIRP pomaga także w ocenie zgodności z ograniczeniami mocy w różnych pasmach częstotliwości, co jest istotne dla uniknięcia zakłóceń w komunikacji i zapewnienia efektywności spektrum radiowego.