W celu bezpiecznego, terminalowego łączenia się ze zdalnym komputerem należy zastosować protokół

SSH to właściwie złoty standard, jeśli chodzi o bezpieczne połączenia terminalowe ze zdalnym komputerem. Co ciekawe, SSH (Secure Shell) jest używany nie tylko do samego logowania się na serwer, ale też do przesyłania plików (np. przez scp albo sftp), tunelowania portów czy nawet zarządzania kluczami. Całość komunikacji jest szyfrowana, więc nawet jeśli ktoś podsłuchuje ruch sieciowy, to niczego sensownego nie wyciągnie. Z mojego doświadczenia wynika, że niemal każda firma czy uczelnia, gdzie trzeba mieć dostęp do serwerów, wymaga używania właśnie SSH, bo jest to zarówno wygodne, jak i bezpieczne. Standardowo SSH korzysta z portu 22, a cała autoryzacja może być oparta na loginie i haśle albo – co jest dużo lepszą praktyką – na kluczach publicznych. Warto wiedzieć, że np. Telnet, choć podobny pod względem funkcjonalności, to kompletnie nie nadaje się do pracy w dzisiejszych realiach ze względu na brak szyfrowania. Bezpieczeństwo informacji jest kluczowe, bo często przez sesje SSH administruje się newralgicznymi systemami. Osobiście nie wyobrażam sobie pracy administratora bez dobrego klienta SSH (np. PuTTY na Windowsie czy zwykłego terminala na Linuksie). SSH był, jest i będzie podstawowym narzędziem każdego, kto poważnie podchodzi do bezpieczeństwa w sieci.