W tabeli zostały przedstawione parametry komputera przeznaczonego do pracy biurowej. Aby umożliwić na tym komputerze jednoczesną pracę z trzema wirtualnymi systemami operacyjnymi Windows 10 64-bit, należy bezwzględnie <br><br> <table><tr><th colspan="2">Parametry komputera</th></tr><tr><td>Procesor</td><td>Intel Core i5</td></tr><tr><td>Pamięć RAM</td><td>2 GB</td></tr><tr><td>Karta graficzna</td><td>GTX1050 2 MB/7008 MHz</td></tr><tr><td>Dysk twardy</td><td>HDD 1 TB</td></tr></table>

Zdecydowanie najistotniejszym parametrem przy pracy z wieloma wirtualnymi maszynami jest ilość pamięci RAM. Żeby uruchomić trzy wirtualne systemy Windows 10 64-bit, każdy z nich będzie potrzebował co najmniej 2 GB RAM, a to taki absolutny, minimalny wymóg zalecany przez Microsoft – w praktyce takie maszyny ledwo działają. Ale nawet zakładając te 2 GB na system, to już daje łącznie 6 GB, a trzeba jeszcze pamiętać, że sam system gospodarza (czyli ten główny, fizyczny Windows) również wymaga RAM-u, najlepiej ok. 2-4 GB, żeby wszystko stabilnie pracowało. W obecnej konfiguracji komputer ma tylko 2 GB RAM, więc praktycznie nie da się nawet odpalić jednej wirtualnej maszyny Windows 10, a co dopiero trzech. W branży IT przyjmuje się zasadę, że do komfortowej pracy z kilkoma maszynami wirtualnymi, minimum to 8 GB RAM, a im więcej, tym lepiej. W dużych firmach czy środowiskach produkcyjnych często stosuje się nawet 16 GB lub więcej, żeby uniknąć tzw. swapowania na dysk, które dramatycznie spowalnia komputer. Moim zdaniem inwestycja w RAM to podstawa, jeśli ktoś chce bawić się w wirtualizację – bez tego nawet najlepszy procesor czy dysk nie nadrobi braków. To właśnie pamięć RAM jest kluczowa dla płynności pracy wirtualnych systemów, a w praktyce niejeden informatyk miał z tym problem, jeśli zapomniał o tym przy planowaniu konfiguracji.