Topologia sieci, w której komputery połączone są za pomocą jednego medium w układzie zamkniętym, to

Topologia pierścienia to taki układ sieciowy, gdzie każdy komputer (albo inne urządzenie sieciowe) jest połączony dokładnie z dwoma sąsiadami, tworząc zamknięty obwód – coś jak takie oczko w łańcuchu. Dane w tej strukturze zwykle krążą w jednym kierunku, chociaż są też wersje dwukierunkowe, spotykane np. w bardziej zaawansowanych sieciach przemysłowych. Praktycznie rzecz biorąc, pierścień był kiedyś szeroko wykorzystywany w sieciach Token Ring, szczególnie w dużych biurach czy instytucjach, bo pozwalał lepiej zarządzać kolizjami danych – każdy komputer czekał na swoją „żeton” (token), zanim zaczął nadawać. Z mojego doświadczenia wynika, że ta topologia jest nadal stosowana w niektórych rozwiązaniach przemysłowych, na przykład w automatyce przemysłowej i systemach SCADA, gdzie niezawodność przesyłu jest kluczowa, a awaria jednego węzła nie powinna zatrzymać całej komunikacji. Współczesne sieci LAN rzadziej używają pierścienia, ale warto znać tę koncepcję, bo na jej bazie powstały rozwiązania odporne na awarie, np. ring redundancy w sieciach światłowodowych. Według standardów sieciowych, takich jak IEEE 802.5, pierścień był uznanym rozwiązaniem dla środowisk wymagających przewidywalnej transmisji i łatwego diagnozowania problemów. Fajna sprawa, bo pozwala też na szybkie zlokalizowanie awarii – jak coś nie działa, wiadomo, gdzie szukać przerwy w pierścieniu.