Stosując metodę bezwzrokowego posługiwania się klawiaturą, palce wskazujące obu dłoni w pozycji wyjściowej powinny znajdować się na klawiszach

W bezwzrokowym pisaniu na klawiaturze, czyli tzw. touch typing, kluczowa jest tzw. pozycja wyjściowa palców. Zgodnie z zasadami, palce wskazujące dwóch dłoni powinny spoczywać na klawiszach F (lewa dłoń) i J (prawa dłoń). Te klawisze nie są przypadkowe – mają specjalnie wyczuwalne wypustki (małe podłużne kreseczki), dzięki którym nawet bez patrzenia łatwo można odnaleźć właściwe miejsce. Tak to rozwiązano właściwie we wszystkich standardowych klawiaturach QWERTY, co wynika z wieloletnich doświadczeń i ergonomicznych analiz – moim zdaniem jest to bardzo wygodne, bo w praktyce pozwala automatycznie ustawiać dłonie i szybciej pisać. Dobre praktyki branżowe, na przykład w kursach ECDL czy zaleceniach producentów sprzętu komputerowego, jasno wskazują na tę metodę jako bazę nauki szybkiego pisania. Dzięki temu, każdemu palcowi przypisany jest konkretny zakres klawiszy, co znacznie redukuje liczbę błędów i zmęczenie rąk. Fajnie, bo to później naprawdę procentuje, kiedy trzeba napisać dłuższy tekst czy kodować. Nawet osoby niewidome korzystają z tej samej zasady, bo te wypustki są specjalnie dla nich. Z mojego doświadczenia wynika, że kto raz się przyzwyczai do tej pozycji, już nie wraca do patrzenia na klawiaturę – po prostu pisze się szybciej i pewniej. Dobrze też zwrócić uwagę, że taki układ palców poprawia postawę ciała przy komputerze i minimalizuje przeciążenia nadgarstków. Dlatego warto wyrobić sobie ten nawyk od samego początku pracy z komputerem.