Formatem książek mówionych <b>nie jest</b> format

Format AVI, choć dość popularny w świecie multimediów, zdecydowanie nie nadaje się jako format książek mówionych. Chodzi o to, że AVI to kontener wideo – wykorzystywany głównie do przechowywania filmów czy materiałów wizualnych, a nie dźwięku mowy w sensie książki audio. Książki mówione najczęściej są udostępniane w formatach zoptymalizowanych pod względem przechowywania i odtwarzania dźwięku, takich jak MP3, DAISY czy NPN-Czytak. Używanie formatu AVI do nagrywania książek byłoby nieefektywne – pliki byłyby dużo większe i nie wszystkie odtwarzacze audio radziłyby sobie z ich odczytem. Z mojego doświadczenia, w bibliotekach cyfrowych czy aplikacjach dedykowanych osobom z niepełnosprawnościami wzroku nikt nie stosuje AVI, bo po prostu nie ma takiej potrzeby. Standardy branżowe zalecają korzystanie z formatów audio, które są szeroko wspierane, łatwe do kompresji i zawierają metadane, na przykład rozdziały, opisy, możliwość zmiany prędkości odtwarzania – tego AVI nie oferuje. Co więcej, systemy czy odtwarzacze książek mówionych najczęściej nie obsługują AVI, więc użycie tego formatu byłoby zupełnie niepraktyczne. W praktyce spotyka się ten format raczej przy starych filmach z aparatów cyfrowych, a nie przy profesjonalnie przygotowywanych nagraniach lektorskich.