Dwie ścieżki oddalania przebiegające pod kątem 135° od kierunku obalania wykonuje się zawsze przy ścince

Dwie ścieżki oddalania przebiegające pod kątem 135° od kierunku obalania to absolutny standard przy ścince dwuosobowej. Wynika to głównie z konieczności zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa obu pracownikom, którzy pracują równocześnie przy jednym drzewie. Takie rozmieszczenie ścieżek pozwala na szybkie i bezpieczne oddalenie się od obalającego się drzewa, niezależnie od tego, po której stronie pnia stoi operator pilarki lub pomocnik. Z doświadczenia wiem, że w praktyce terenowej nie zawsze da się wyznaczyć ścieżki pod idealnym kątem, ale zawsze należy dążyć do tego schematu – to, można powiedzieć, taki złoty standard BHP w leśnictwie. Zwróć uwagę, że podczas ścinki jednoosobowej często wystarczy jedna ścieżka oddalania, natomiast przy pracy w zespole podwójnym dwie ścieżki są kluczowe, bo każdy musi mieć swoją niezależną drogę ucieczki. Z moich obserwacji wynika, że nieprzestrzeganie tej zasady prowadzi do niebezpiecznych sytuacji, które łatwo można by uniknąć. Przepisy branżowe oraz instrukcje BHP mówią o tym wprost, na przykład w Instrukcji Bezpiecznego Wykonywania Prac Leśnych. Warto też pamiętać, że ścieżki powinny być porządnie oczyszczone z gałęzi, kamieni i innych przeszkód. Odpowiednie ich wyznaczenie może uratować życie w razie nieprzewidzianego zachowania drzewa. To naprawdę nie jest przesada – lepiej poświęcić chwilę na przygotowanie dobrych ścieżek, niż potem żałować.