Maksymalna ilość drewna przeznaczona do pozyskania w Planie Urządzenia Lasu, wynikająca z zapisów ustawy o lasach, ustalana jest przez

Etat miąższościowy użytków głównych definiuje maksymalną ilość drewna, która może być pozyskiwana w danym okresie z lasów użytkowanych na cele produkcyjne. To pojęcie odnosi się do miąższości drzewostanów, które są przedmiotem eksploatacji, i jest ściśle powiązane z zasadami zrównoważonego gospodarowania lasami. W praktyce oznacza to, że leśnicy muszą monitorować i zarządzać zasobami leśnymi w sposób, który zapewnia ich regenerację oraz ochronę ekosystemu leśnego. Etat miąższościowy jest ustalany na podstawie danych z inwentaryzacji, która ocenia stan i potencjał drzewostanów. Współczesne podejścia do zarządzania lasami często posługują się modelami symulacyjnymi, które pozwalają prognozować wzrost i zmiany w składzie gatunkowym drzew. Dzięki temu leśnicy mogą podejmować świadome decyzje dotyczące cięć i pozyskania drewna, aby nie przekraczać ustalonych limitów, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi między aspektem ekonomicznym a ekologicznym.