Na rysunku przedstawiona jest wada połączenia spawanego, którą można określić jako

Na tym rysunku faktycznie widać klasyczną wadę zwaną pęcherzem podłużnym. Ta nieciągłość powstaje najczęściej wtedy, gdy podczas procesu spawania wtopi się gaz, który nie ma jak się wydostać i zostaje uwięziony w spoinie. W praktyce pęcherze podłużne mogą powstawać w wyniku zbyt dużej wilgotności otoczenia lub materiałów, nieprawidłowo przygotowanej powierzchni albo błędnego ustawienia parametrów spawania. Z mojego doświadczenia bardzo często takie wady pojawiają się przy pośpiechu lub ignorowaniu drobnych szczegółów przy przygotowaniu elementów do spawania. Według normy PN-EN ISO 6520-1 pęcherz podłużny to typ wady gazowej, charakteryzujący się podłużnym kształtem, zwykle równoległym do osi spoiny. W praktyce branżowej pęcherze tego typu są bardzo niepożądane, bo mogą obniżać wytrzymałość połączenia, a czasem prowadzą nawet do odrzucenia całej konstrukcji podczas odbioru technicznego. Dobrą praktyką jest stosowanie suchych elektrod, dbanie o czystość materiałów i prawidłowe parametry procesu, co pozwala zminimalizować ryzyko powstawania takich defektów. Moim zdaniem warto zaglądać do standardów jakości, bo tam znajdziesz jasno opisane kryteria akceptacji – czasem nawet niewielki pęcherz dyskwalifikuje spoinę w konstrukcjach nośnych.