Określ na podstawie rysunku, którą z wymienionych technik połączeń elementów z blachy nierdzewnej wykonuje pracownik.

Na zdjęciu widzimy pracownika wyposażonego w klasyczną maskę spawalniczą oraz rękawice ochronne, który wykonuje spoinę przy użyciu elektrody otulonej. Jest to charakterystyczny widok dla spawania elektrycznego metodą MMA (Manual Arc Welding – ręczne spawanie łukowe elektrodą otuloną). Moim zdaniem, to właśnie ta technika jest najczęściej stosowana przy łączeniu elementów stalowych czy blach nierdzewnych w przemyśle ciężkim, budownictwie, a nawet podczas napraw w terenie. Co ważne, spawanie elektryczne pozwala uzyskać bardzo solidne i trwałe połączenia, nawet w niesprzyjających warunkach atmosferycznych czy przy dużych przekrojach materiału. Standardy branżowe, jak choćby normy EN ISO 9606-1 dla kwalifikacji spawaczy, podkreślają znaczenie tej metody i jej szerokie zastosowanie. W praktyce, dobrze wykonane spawanie elektryczne minimalizuje ryzyko powstawania wad spoin, takich jak porowatość czy pęknięcia, o ile przestrzega się odpowiedniej techniki i parametrów pracy. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu spawaczy zaczyna naukę właśnie od tej metody, bo pozwala zrozumieć podstawy łuku elektrycznego i zachowania się metalu przy wysokiej temperaturze. Warto też wspomnieć, że spawanie elektryczne jest bardzo uniwersalne – sprawdza się zarówno przy cienkich blachach, jak i grubych konstrukcjach, a także daje się zastosować do wielu stopów stali nierdzewnej.