Po wykonaniu pokrycia dachowego z blachy miedzianej, blachę powinno się

Blacha miedziana to naprawdę wyjątkowy materiał pod względem odporności na czynniki atmosferyczne. W praktyce, po wykonaniu pokrycia dachowego z miedzi, najczęściej zostawia się ją bez jakiegokolwiek dodatkowego zabezpieczenia. Miedź ma tę świetną właściwość, że z czasem na jej powierzchni tworzy się naturalna patyna, czyli warstwa tlenków miedzi, która działa jak bariera ochronna przed dalszą korozją. To nie tylko zabezpiecza materiał na długie lata (czasami mówi się nawet o trwałości dachu na 100 lat!), ale też nadaje całej połaci charakterystyczny zielonkawy kolor – wiele osób wręcz na to czeka. Żadne dodatkowe powłoki czy malowanie nie są tu potrzebne, a co więcej, mogłyby wręcz zaszkodzić – blokowałyby naturalny proces patynowania lub nie trzymałyby się dobrze gładkiej powierzchni miedzi. Tak samo w instrukcjach producentów i normach branżowych (np. wytyczne Polskiego Stowarzyszenia Dekarzy) jasno się mówi: miedź zostawia się w spokoju i pozwala jej pracować. Osobiście uważam, że to bardzo wygodne i praktyczne, bo dach praktycznie nie wymaga żadnej konserwacji. Warto też wspomnieć, że niektóre środki mogą nawet zaszkodzić – np. powłoki lakiernicze mogą z czasem się łuszczyć i wyglądać bardzo nieestetycznie. Ogólnie mówiąc – mniej znaczy tu więcej!