Operacją kucia stosowaną przeważnie na krótkich odcinkach materiału, podczas której materiał staje się krótszy, ale grubszy, jest

Spęczanie to operacja kucia, która jest bardzo charakterystyczna, bo polega na skracaniu długości materiału przy jednoczesnym zwiększaniu jego przekroju poprzecznego. W praktyce spotyka się to choćby podczas wykuwania główek śrub, osi, czy trzonków narzędzi. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych metod plastycznego kształtowania stali, bo pozwala w precyzyjny sposób uzyskać pożądany kształt końcowy, szczególnie tam gdzie trzeba miejscowo zgromadzić więcej materiału – na przykład przy wywijaniu kołnierzy czy przygotowywaniu miejsc pod gwintowanie. Spęczanie wykonuje się zwykle młotami, prasami lub młotami mechanicznymi i wymaga dobrej kontroli procesu, żeby uniknąć wad typu pęknięcia brzegów. Sam proces jest zgodny z zasadą swobodnego płynięcia metalu pod wpływem nacisku, co opisuje m.in. norma PN-EN 10243-1 dotycząca matrycowego kucia stali. Co ciekawe, dobrą praktyką jest podgrzanie materiału do odpowiedniej temperatury, by zminimalizować ryzyko mikropęknięć i poprawić odkształcalność. Widać więc, że odpowiedź "spęczanie" jest tu jak najbardziej uzasadniona – to klasyczny przykład operacji kuźniczej stosowanej przy zmianie kształtu krótkich odcinków metalu.