W celu zgrzania elementów stalowych poprzez kucie należy je nagrzać do uzyskania barwy

Odpowiedź oślepiająco biała jest jak najbardziej trafiona, jeśli chodzi o proces kucia stali na gorąco. W praktyce warsztatowej oraz według podręczników do obróbki plastycznej stali, temperatura kucia powinna mieścić się w zakresie od około 1200 do 1300°C. W tej temperaturze stal uzyskuje właśnie barwę oślepiająco białą, co pozwala z jednej strony na plastyczność materiału, a z drugiej – chroni przed powstawaniem pęknięć i wad strukturalnych podczas intensywnego odkształcania. Często spotyka się w literaturze technicznej stwierdzenie, że zbyt niska temperatura (np. ciemnoczerwona czy jasnoczerwona) może skutkować kruchością, a zbyt wysoka może prowadzić do przegrzania i przepalenia materiału. Dlatego przy dużych elementach stalowych, zwłaszcza konstrukcyjnych, rzemieślnicy i ślusarze celują w tę charakterystyczną, bardzo jasną biel – to sygnał, że stal jest gotowa do intensywnego kucia. Moim zdaniem w praktyce warto jeszcze pamiętać o odpowiednim rozgrzewaniu całego przekroju, a nie tylko powierzchni, bo tylko wtedy uzyskamy równomierne właściwości mechaniczne. Wprawni kowale często oceniają gotowość do kucia właśnie „na oko”, obserwując tę oślepiającą biel – to stare, ale bardzo skuteczne narzędzie pracy. Dobrze wiedzieć też, że w zakładach przemysłowych używa się specjalnych pirometrów, ale w małych warsztatach barwa jest podstawowym wyznacznikiem. Tak po ludzku, jak już stal świeci niemal jak żarówka i ledwo się na nią patrzy – to jest ten moment.