Przedstawione na rysunku połączenie zostało wykonane techniką

Nitowanie to jedna z najstarszych i nadal stosowanych metod trwałego łączenia elementów konstrukcyjnych, zwłaszcza w budownictwie stalowym oraz przy produkcji mostów, statków czy dużych zbiorników ciśnieniowych. Na zdjęciu widać charakterystyczne półkuliste łby nitów, które są typowym efektem tej technologii. Nitowanie polega na mechanicznym łączeniu arkuszy lub elementów za pomocą nitów – cylindrycznych trzpieni z łbem, których ogon jest po przeciśnięciu przez otwór plastycznie rozkuwany po drugiej stronie, tworząc trwałe i nierozerwalne połączenie. Takie połączenia są bardzo odporne na zmęczenie materiału, a ich wytrzymałość była przez dziesięciolecia potwierdzana w praktyce. Z mojego doświadczenia wynika, że nitowanie świetnie sprawdza się tam, gdzie inne techniki spawalnicze mogą być zawodne, np. w środowisku o dużej wilgotności, gdzie spawy szybko korodują. Współczesne normy, takie jak PN-EN 1993-1-8 czy DIN 18800, jasno określają zasady projektowania i wykonania połączeń nitowanych. Warto dodać, że nitowanie jest stosowane również w lotnictwie i przemyśle motoryzacyjnym, gdzie istotna jest kombinacja trwałości i elastyczności konstrukcji. Nitowanie nie wymaga nagrzewania całej konstrukcji, dzięki czemu nie osłabia materiału wokół połączenia, co jest sporą zaletą w wielu zastosowaniach technicznych.