Element łączący, w którym znajdują się współosiowo dwa otwory, z jednym gwintem prawym i drugim lewym to

Nakrętka rzymska to element łączący, który charakteryzuje się tym, że posiada dwa różne gwinty: prawy i lewy, co pozwala na współosiowe połączenie dwóch odcinków. Jest to szczególnie przydatne w zastosowaniach, gdzie konieczne jest regulowanie lub blokowanie pozycji elementów w przeciwnych kierunkach obrotu. Zastosowanie nakrętki rzymskiej znajduje miejsce w mechanizmach regulacyjnych, takich jak systemy podnośników, gdzie ruch w górę i w dół wymaga precyzyjnego działania. W branży inżynieryjnej i mechanicznej, nakrętki rzymskie stosuje się zgodnie z normami DIN oraz ISO, co zapewnia ich jakość i niezawodność. Dzięki ich specyficznej konstrukcji, można uzyskać większą moc przenoszenia obciążeń przy mniejszych wymiarach niż w przypadku konwencjonalnych połączeń. Ta cecha czyni nakrętki rzymskie idealnymi do zastosowań w maszynach, gdzie przestrzeń jest ograniczona.