Zmiana stanu zużycia części w wyniku przekroczenia doraźnej odporności materiału to zużycie

Zużycie zmęczeniowe to proces, w którym materiał doznaje uszkodzeń na skutek powtarzających się cykli obciążeń, które są poniżej jego granicy wytrzymałości. W praktyce, takie zjawisko występuje w komponentach narażonych na dynamiczne obciążenia, jak na przykład w elementach konstrukcji nośnych, w aksamitnych sprężynach czy w wirnikach silników. W miarę upływu czasu mikrodefekty w materiale narastają, co prowadzi do ostatecznego pęknięcia. Podstawowym narzędziem analizy tego typu zużycia są cykle życia materiałów, które pozwalają na określenie liczby cykli, po których może nastąpić awaria. W standardach takich jak ASTM E466 czy ISO 12107 zaleca się przeprowadzenie testów zmęczeniowych, które są niezbędne do oceny wytrzymałości i trwałości komponentów w różnych aplikacjach przemysłowych. Doskonałym przykładem są łopaty turbin wiatrowych, które muszą wytrzymać miliony cykli obciążeń w trakcie swojego użytkowania, dlatego inżynierowie projektują je z uwzględnieniem charakterystyki zmęczeniowej materiałów.