Penalizacji nie należy stosować w przypadku rozpoznania u pacjenta niedowidzenia

Penalizacja to jedna z częstych metod leczenia niedowidzenia u dzieci, zwłaszcza gdy tradycyjne zasłanianie oka nie przynosi wystarczających efektów albo nie jest tolerowane przez pacjenta. Opiera się na czasowym pogorszeniu widzenia w lepszym oku, np. przez stosowanie specjalnych soczewek lub kropli, żeby 'wymusić' używanie słabszego oka. Jednak nie zawsze można to bezpiecznie zastosować. Krótkowzroczność, szczególnie w wyraźnym nasileniu, to jedno z przeciwwskazań – penalizacja mogłaby w takim przypadku pogłębiać istniejące wady refrakcji i prowadzić do utrwalenia nieprawidłowego widzenia. W praktyce, jeśli pacjent ma niedowidzenie z krótkowzrocznością, zaleca się indywidualne podejście, często z naciskiem na korekcję optyczną i ćwiczenia, a nie penalizację. Standardy okulistyczne wyraźnie ostrzegają przed penalizacją przy obecności poważniejszej krótkowzroczności. Często się o tym zapomina, bo penalizacja jest kusząca w użyciu u dzieci – ale tutaj może przynieść więcej szkody niż pożytku. Takie podejście wynika z praktyki klinicznej i wieloletnich obserwacji, że dąży się do minimalizowania ryzyka pogłębiania wady. Warto dodać, że u dzieci z krótkowzrocznością podstawą będzie zawsze optymalna korekcja okularowa i ćwiczenia pobudzające oko niedowidzące, a nie penalizacja.