Przednie ograniczenie pola biometrycznego u dzieci poniżej 7. roku życia, stanowi płaszczyzna

Płaszczyzna czołowa Dreyfusa jest u dzieci poniżej 7. roku życia uznawana za przednie ograniczenie pola biometrycznego, czyli tego obszaru, w którym analizujemy warunki zgryzowe i planujemy ustawienie zębów oraz rozwój łuków zębowych. U małych dzieci twarzoczaszka jest jeszcze w fazie intensywnego wzrostu, więc klasyczne płaszczyzny stosowane u dorosłych nie zawsze dobrze opisują relacje przestrzenne. Dlatego w ortodoncji i w analizach biometrycznych przyjęto właśnie płaszczyznę czołową Dreyfusa jako praktyczny i dość powtarzalny punkt odniesienia dla przedniego ograniczenia pola. W praktyce klinicznej ma to znaczenie przy ocenie miejsca w łuku zębowym, przy przewidywaniu, czy zęby stałe będą miały wystarczająco dużo przestrzeni oraz przy planowaniu wczesnego leczenia ortodontycznego, np. łukami lub aparatami zdejmowanymi. Moim zdaniem warto to sobie skojarzyć tak, że u dzieci "przód" pola biometrycznego to Dreyfus, a nie płaszczyzny oczodołowe czy Campera, które częściej kojarzymy z analizą czaszki dorosłych, ustawianiem protez lub oceną estetyki profilu. Dobre praktyki w ortodoncji dziecięcej zakładają korzystanie z właściwych płaszczyzn odniesienia dla danej grupy wiekowej, bo tylko wtedy pomiary, modele diagnostyczne i zdjęcia cefalometryczne są spójne i porównywalne w czasie. To później przekłada się na bardziej przewidywalne wyniki leczenia i mniejsze ryzyko błędnej oceny miejsca w łuku czy kierunku wzrostu szczęk.